Théâtre Les Tanneurs
02 512 17 84
Falk Richter / Armel Roussel / [e]utopia3
17 > 18.09.2011 – 19u
20 > 24.09.2011 – 19u
Twee mannen en twee vrouwen vertellen elkaar verhalen in het tanende avondlicht, tegen een achtergrond van elektronische muziek. De verhalen werken als drugs, die zij nodig lijken te hebben om nog iets te voelen. Nothing Hurts gaat over de poreusheid van gevoelens in het virtuele tijdperk: “Goede vrienden”, wat zijn dat? Tegen wie zeg je nog “Ik hou van je”?
Roussel plaatst de personages in een minimalistische setting met een natuurlijke scenografie - het verflauwende licht door de open deuren – die “doet je vergeten dat je in het theater bent”. De creatie vond plaats in een voormalig kantoorgebouw in Brussel en in het Théâtre du Grütli in Genève. Roussel herneemt het stuk met dezelfde acteurs: de - thans voormalige - studenten van het Luikse conservatorium.
Tekst: Falk Richter
Franse vertaling: Anne Monfort
Regie: Armel Roussel
Met: Pierrick De Luca, Vanja Maria Godée, Yaël Steinman en Mathias Varenne
Artistiek adviseur: Yoann Blanc
Stagiaire regie: Lucie Guien
Een creatie Armel Roussel / [e]utopia3
De creatie vond plaats in het GRÜ/Théâtre du Grütli (Genève) in februari 2011
Theateragent tekst: L'Arche Éditeur
Armel Roussel / [e]utopia3 is kunstenaar in residentie bij Théâtre Les Tanneurs
Falk Richter (°Hamburg 1969)
Na zijn studie aan de Universiteit van zijn geboortestad verwierf Richter al gauw bekendheid als regisseur, auteur en vertaler. Zijn geliefkoosde thema is taalverloedering. Dat horen we in Dieu est un DJ (1998), in Nothing Hurts (1999), het stuk dat in mei 2000 werd uitgenodigd op het ‘Theatertreffen in Berlin’ en dat in 2001 de eerste prijs voor het Duitstalige hoorspel van de Berlijnse Akademie der Künste won, en in Electronic City (2004).
Armel Roussel
Roussel is sinds vorig seizoen kunstenaar in residentie bij Théâtre Les Tanneurs. Hij doceert sinds tien jaar aan het INSAS en geeft stages in Frankrijk en Zwitserland. In 1996 stichtte hij Utopia, dat hij in 2002 omdoopte tot Utopia 2 en in 2010 tot [e]utopia3, ter gelegenheid van zijn residentie bij Les Tanneurs. Zijn werk werd voorgesteld in Zwitserland, Spanje, Portugal en Frankrijk. Utopia begon in 1996 met Roberto Zucco. Nadien volgden o.a. Les Européens (1998), Notre Besoin de Consolation est Impossible à Rassasier (2002), Hamlet (version athée) (2004), Pop ? (2005), Fucking Boy (2007), Si demain Vous déplaît (2009) en Ivanov Re/Mix, waarvan in 2010 de creatie plaatsvond in Théâtre Les Tanneurs en dat in december 2011 hernomen wordt.
Visionner les vidéos de nos spectacles